Σερμορελίνη: οφέλη, δοσολογία, παρενέργειες και έρευνα 2026

Σερμορελίνη: βασικά σημεία

Η σερμορελίνη είναι τμήμα GHRH 29 αμινοξέων που προκαλεί σύντομους παλμούς αυξητικής ορμόνης. Είχε έγκριση FDA για παιδιά με ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης έως το 2009, ενώ τα δεδομένα για ενήλικες προέρχονται από μικρές μελέτες με 0,5 έως 2 mg. Τελευταία ανασκόπηση: Σεπτέμβριος 2026.

• Η σερμορελίνη είναι το αμιδιωμένο τμήμα 29 αμινοξέων της ανθρώπινης εκλυτικής ορμόνης της αυξητικής ορμόνης (GHRH 1-29 amide, GRF 1-29 NH2), το συντομότερο συνθετικό πεπτίδιο με πλήρη δραστικότητα GHRH.
• Η αποσυρμένη αμερικανική επισήμανση προέβλεπε 30 mcg/kg υποδόρια πριν από τον ύπνο για παιδιά με ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης. Μία εφάπαξ ενδοφλέβια δόση 1 mcg/kg χρησιμοποιούνταν ως διαγνωστική δοκιμασία.
• Οι μελέτες σε ενήλικες χρησιμοποίησαν 0,5 έως 2 mg ανά ένεση. Ο IGF-1 αυξήθηκε με 1 mg δύο φορές την ημέρα, αλλά όχι με 0,5 mg δύο φορές την ημέρα (Corpas 1992) ή 2 mg μία φορά κάθε βράδυ (Vittone 1997).
• Η αναφερόμενη χρήση είναι 200 έως 300 mcg μία φορά την ημέρα το βράδυ, σύμφωνα με αναρτήσεις φόρουμ, ανασκόπηση του 2026 και υπολογιστή προμηθευτή.
• Σε παιδιατρικές δοκιμές, περίπου 1 στους 6 ασθενείς παρουσίασε αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης, υποθυρεοειδισμός εμφανίστηκε στο 6,5% και μεγάλο ποσοστό ανέπτυξε αντισώματα έναντι της GRF με ασαφή σημασία.
• Ο WADA περιλαμβάνει τη σερμορελίνη στην κατηγορία S2.2.4 του Καταλόγου Απαγορευμένων Ουσιών 2027, επομένως απαγορεύεται στον αθλητισμό ανά πάσα στιγμή.

Μεταβείτε στον πίνακα δοσολογίας, στο παράδειγμα ανασύστασης ή στις παρενέργειες.

Τι είναι η σερμορελίνη;

Η σερμορελίνη είναι το αμιδιωμένο τμήμα 29 αμινοξέων της ανθρώπινης εκλυτικής ορμόνης της αυξητικής ορμόνης (GHRH 1-29 amide, GRF 1-29 NH2) και αγωνιστής του υποδοχέα GHRH.

Η ένωση ονομάζεται επίσης groliberin ή GRF(1-29)NH2. Ο αριθμός CAS είναι 86168-78-7, ο μοριακός τύπος C149H246N44O42S αντιστοιχεί σε μοριακό βάρος περίπου 3.358 Da (ελεύθερη βάση) και οι κωδικοί ATC είναι H01AC04 (σωματοτροπίνη και αγωνιστές) και V04CD03 (διαγνωστική δοκιμασία λειτουργίας της υπόφυσης). Τα στοιχεία ταυτότητας καταγράφονται στο PubChem (CID 16132413).

Δομικά, η σερμορελίνη αποτελείται από τα πρώτα 29 κατάλοιπα της ανθρώπινης GHRH 44 αμινοξέων που καταγράφεται ως UniProt P01286, με αμιδίωση στο C-τελικό άκρο. Η ανασκόπηση των Prakash και Goa (1999) την περιγράφει ως το συντομότερο συνθετικό πεπτίδιο με την πλήρη βιολογική δραστικότητα της GHRH, ενώ το ChEMBL την καταγράφει ως αγωνιστή του υποδοχέα GHRH (στόχος CHEMBL2032).

Η EMD Serono διέθεσε τη σερμορελίνη ως GEREF στις Ηνωμένες Πολιτείες: διαγνωστική αμπούλα 0,05 mg που εγκρίθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 1990 και φιαλίδια 0,5 mg και 1,0 mg που εγκρίθηκαν στις 26 Σεπτεμβρίου 1997 για ιδιοπαθή ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης σε παιδιά. Στην Ιρλανδία, το GEREF 50 ήταν διαγνωστικό προϊόν από το 1991 έως την απόσυρσή του τον Ιούλιο του 2007.

Πώς δρα η σερμορελίνη

Η σερμορελίνη ενεργοποιεί τον υποδοχέα GHRH στην πρόσθια υπόφυση και προκαλεί έναν σύντομο παλμό αυξητικής ορμόνης αντί για παρατεταμένη έκθεση.

Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, η απόκριση της αυξητικής ορμόνης κορυφώνεται έπειτα από περίπου 30 λεπτά (εύρος 15 έως 60 λεπτά) και διαρκεί 2 έως 3 ώρες. Μια βραδινή υποδόρια δόση αναλόγου GHRH(1-29) προκάλεσε απελευθέρωση αυξητικής ορμόνης μέσα σε 10 λεπτά, η οποία διήρκεσε περίπου 2 ώρες. Επομένως, η δράση εμφανίζεται ως σύντομος παλμός και όχι ως παρατεταμένη έκθεση.

Το μόριο απομακρύνεται μέσα σε λίγα λεπτά. Τρεις τεκμηριωμένες τιμές χρόνου ημιζωής περιγράφουν την ίδια σύντομη δράση: περίπου 4,3 λεπτά (χρόνος ημιζωής εξαφάνισης της GHRH(1-29)-NH2 σε υγιείς άνδρες, Soule 1994), 6 έως 7 λεπτά μετά από ενδοφλέβια χορήγηση (πληροφορίες συνταγογράφησης GEREF 50) και 11 έως 12 λεπτά μετά από ενδοφλέβια ή υποδόρια χορήγηση (παλαιότερη αμερικανική επισήμανση). Μετά από υποδόρια δόση 2 mg, οι μέγιστες συγκεντρώσεις επιτεύχθηκαν σε 5 έως 20 λεπτά και η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα ήταν περίπου 6%.

Τα ένζυμα εξηγούν τη σύντομη δράση. Μια διπεπτιδυλοπεπτιδάση του πλάσματος μετατρέπει τη φυσική GHRH(1-44) στο ανενεργό τμήμα GRH(3-44), με χρόνο ημιζωής in vivo 6,8 λεπτά (Frohman 1986), ενώ η διπεπτιδυλοπεπτιδάση IV διασπά την GHRH(1-29)-NH2 στον δεσμό 2-3 (Frohman 1989).

Επειδή ελέγχει άμεσα τα σωματοτρόπα κύτταρα, μία εφάπαξ ενδοφλέβια δόση 1 mcg/kg χρησιμοποιήθηκε ως διαγνωστική δοκιμασία διέγερσης. Η δοκιμασία δεν αποκλείει υποθαλαμική αιτία ανεπάρκειας αυξητικής ορμόνης.

Οφέλη της σερμορελίνης και ερευνητικά δεδομένα

Τα τεκμηριωμένα οφέλη περιορίζονται στην ανάπτυξη των παιδιών και σε μικρές φυσιολογικές μελέτες ενηλίκων. Μια ανασκόπηση του 2026 αξιολογεί ως αβέβαια τα κλινικά σημαντικά οφέλη σε υγιείς ανθρώπους.

Το σαφέστερο θετικό αποτέλεσμα προέρχεται από παιδιά: στη δοκιμή της Geref International Study Group (Thorner et al. 1996), η ταχύτητα ανάπτυξης περίπου διπλασιάστηκε κατά το πρώτο έτος θεραπείας. Οι μελέτες σε ενήλικες είναι μικρές και δίνουν μικτά αποτελέσματα. Οι Corpas et al. (1992) διαπίστωσαν υψηλότερα επίπεδα GH και IGF-1 στο 24ωρο μόνο με 1 mg δύο φορές ημερησίως, ενώ οι Vittone et al. (1997) διαπίστωσαν αύξηση της νυχτερινής GH χωρίς μεταβολή του IGF-1. Δύο εργασίες των Khorram et al. (1997) χρησιμοποίησαν ανάλογο με υποκατάσταση νορλευκίνης, [Nle27]GHRH(1-29)-NH2, και όχι σερμορελίνη.

Οι μελέτες σε ανθρώπους με μια ματιά

Πέντε δημοσιευμένες μελέτες σε ανθρώπους από τέσσερις ομάδες (μία παιδιατρική δοκιμή με 110 παιδιά, τρεις μικρές δοκιμές σε μεγαλύτερης ηλικίας ενήλικες) και μία ανασκόπηση καλύπτουν τη σερμορελίνη ή στενά συγγενικά ανάλογα GHRH(1-29). Δύο από τις εργασίες σε ενήλικες χρησιμοποίησαν το ανάλογο [Nle27].

Σερμορελίνη: αποτελέσματα πριν και μετά

Τα τεκμηριωμένα αποτελέσματα πριν και μετά αφορούν καταληκτικά σημεία μελετών: τα παιδιά αναπτύχθηκαν ταχύτερα και, σε μία δοκιμή ενηλίκων 6 εβδομάδων, η νυχτερινή GH αυξήθηκε ενώ η σύσταση σώματος παρέμεινε αμετάβλητη.

Στην παιδιατρική δοκιμή, η μέση ταχύτητα ανάπτυξης αυξήθηκε από 4,1 cm/έτος κατά την έναρξη σε 8,0 cm/έτος στους 6 μήνες και 7,2 cm/έτος στους 12 μήνες. Σε υγιείς άνδρες μεγαλύτερης ηλικίας, 2 mg κάθε βράδυ αύξησαν τη νυχτερινή GH σε διάστημα 6 εβδομάδων, ενώ οι IGF-1, IGFBP-3, πρωτεΐνη δέσμευσης της GH και σύσταση σώματος δεν άλλαξαν. Βελτιώθηκαν 2 από 6 μετρήσεις δύναμης και η μελέτη δεν είχε ομάδα εικονικού φαρμάκου. Με το ανάλογο [Nle27], ο IGF-1 αυξήθηκε εντός 2 εβδομάδων και πλησίασε ξανά την αρχική τιμή έως την εβδομάδα 16. Φωτογραφίες πριν και μετά ή ισχυρισμοί για χρονοδιάγραμμα από την πράξη δεν αποτελούν δεδομένα μελετών.

Σερμορελίνη για απώλεια βάρους και λίπους

Καμία μελέτη δεν έχει εξετάσει τη σερμορελίνη για απώλεια βάρους ή λίπους: στη μοναδική δοκιμή GHRH(1-29) που μέτρησε τη σύσταση σώματος (Vittone 1997, χωρίς ομάδα εικονικού φαρμάκου) αυτή δεν άλλαξε, ενώ μελέτη του αναλόγου [Nle27] διαπίστωσε μεγαλύτερη άλιπη μάζα μόνο στους άνδρες (Khorram 1997).

Η δοκιμή του Khorram αναφέρει μεγαλύτερη άλιπη μάζα, καλύτερη ευαισθησία στην ινσουλίνη και υψηλότερη ευεξία μόνο στους άνδρες. Στις γυναίκες αυξήθηκε το πάχος του δέρματος, όχι όμως η άλιπη μάζα. Μια ανασκόπηση του 2026 για πεπτίδια που τροποποιούν την GH και τον IGF-1 αξιολογεί τα κλινικά σημαντικά οφέλη των αναλόγων GHRH σε υγιείς ανθρώπους ως αβέβαια.

Δοσολογία σερμορελίνης

Δεν υπάρχει εγκεκριμένη θεραπευτική δόση για ενήλικες: η αποσυρμένη αμερικανική επισήμανση όριζε 30 mcg/kg πριν από τον ύπνο για παιδιά με ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης, το ιρλανδικό διαγνωστικό GEREF 50 χρησιμοποιούσε μία εφάπαξ ενδοφλέβια δόση 1 mcg/kg, οι μελέτες σε ενήλικες χρησιμοποίησαν 0,5 έως 2 mg και οι τιμές από την πράξη παρακάτω αφορούν αναφερόμενη χρήση, όχι σύσταση.

Οι δόσεις σε mcg/kg αφορούν κάθε κιλό σωματικού βάρους. Για να μετατρέψετε οποιαδήποτε ποσότητα σε χιλιοστόγραμμα σε χιλιοστόλιτρα και μονάδες σύριγγας, χρησιμοποιήστε τον υπολογιστή πεπτιδίων.

Πίνακας δοσολογίας σερμορελίνης: επισήμανση και μελέτες

Η αποσυρμένη επισήμανση προέβλεπε 30 mcg/kg πριν από τον ύπνο για παιδιά. Οι μελέτες σε ενήλικες χρησιμοποίησαν 0,5 έως 2 mg ανά ένεση.

Πόση σερμορελίνη την ημέρα: αναφερόμενη χρήση

Η αναφερόμενη χρήση συγκεντρώνεται στα 200 έως 300 mcg μία φορά ημερησίως το βράδυ, πολύ κάτω από τις ημερήσιες ποσότητες που χρησιμοποιήθηκαν στις μελέτες ενηλίκων.

Καμία μελέτη σε ανθρώπους δεν δείχνει επίδραση στα 200 έως 300 mcg. Οι μελέτες ενηλίκων χρησιμοποίησαν περίπου 3 έως 10 φορές αυτή την ποσότητα ημερησίως, και ο IGF-1 δεν αυξήθηκε με 0,5 mg δύο φορές ημερησίως (Corpas 1992) ή με 2 mg μία φορά κάθε βράδυ (Vittone 1997).

Πώς γίνεται η ανασύσταση της σερμορελίνης

Για την ανασύσταση φιαλιδίου σερμορελίνης 5 mg, προσθέστε 2 ml βακτηριοστατικού νερού και περιστρέψτε το απαλά έως ότου το διάλυμα γίνει διαυγές. Τότε περιέχει 2,5 mg/ml, επομένως 200 mcg αντιστοιχούν σε 0,08 ml ή 8 μονάδες σε σύριγγα U-100.

Η ακολουθία υπολογισμών πίσω από αυτό το αποτέλεσμα βασίζεται σε έναν τύπο: συγκέντρωση (mg/ml) ίσον περιεχόμενο φιαλιδίου (mg) διά διαλύτη (ml), όγκος (ml) ίσον δόση (mg) διά συγκέντρωση και μονάδες σε σύριγγα U-100 ίσον όγκος (ml) επί 100. Ο υπολογιστής πεπτιδίων εκτελεί αυτούς τους υπολογισμούς για άλλα μεγέθη φιαλιδίων, όγκους νερού και δόσεις.

Πώς αναμειγνύεται η σερμορελίνη

1. Υλικά: ένα φιαλίδιο σερμορελίνης (συνήθως 5 mg), βακτηριοστατικό νερό για ενέσιμα (USP), σύριγγα ινσουλίνης U-100 και δοχείο αιχμηρών αντικειμένων ανθεκτικό στη διάτρηση.
2. Αναρροφήστε 2 ml βακτηριοστατικού νερού και προσθέστε το αργά στο φιαλίδιο. Περιστρέψτε απαλά έως ότου διαλυθεί η σκόνη. Μην το ανακινείτε.
3. Ελέγξτε ότι το διάλυμα είναι διαυγές, χωρίς σωματίδια ή αποχρωματισμό.
4. Σημειώστε την ημερομηνία ανοίγματος της φιάλης βακτηριοστατικού νερού και απορρίψτε την μετά από 28 ημέρες, εκτός εάν η επισήμανση ορίζει διαφορετική ημερομηνία.
5. Χρησιμοποιήστε το ανασυσταθέν διάλυμα εντός περίπου 3 εβδομάδων με φύλαξη στους 2 έως 8 βαθμούς Κελσίου (δήλωση προμηθευτή. Η αρχική επισήμανση GEREF προέβλεπε άμεση χρήση του ανασυσταθέντος προϊόντος).

Μονάδες σερμορελίνης σε σύριγγα U-100 (παράδειγμα υπολογισμού)

Σε συγκέντρωση 2,5 mg/ml, κάθε 100 mcg σερμορελίνης αντιστοιχούν σε 0,04 ml ή 4 μονάδες σε σύριγγα U-100.

Το παράδειγμα σε τρία βήματα: (1) συγκέντρωση = 5 mg / 2 ml = 2,5 mg/ml. (2) όγκος = 0,2 mg / 2,5 mg/ml = 0,08 ml. (3) μονάδες σε σύριγγα U-100 = 0,08 ml x 100 = 8 μονάδες. Μία μονάδα σε σύριγγα U-100 ισούται με 0,01 ml.

Όλες οι μονάδες είναι διαβαθμίσεις σε σύριγγα ινσουλίνης U-100, όχι διεθνείς μονάδες. Ένα φιαλίδιο σερμορελίνης 5 mg περιέχει 25 υπολογισμένες δόσεις των 200 mcg. Σε σύριγγα U-40 μία μονάδα ισούται με 0,025 ml, οπότε τα ίδια 0,08 ml θα αντιστοιχούσαν σε 3,2 μονάδες. Αν, αντίθετα, τραβήξετε 8 μονάδες U-100 σε σύριγγα U-40, λαμβάνετε 0,2 ml ή 500 mcg, ποσότητα 2,5 φορές μεγαλύτερη από την επιδιωκόμενη (Barrera 2019). Ελέγξτε την ένδειξη U-100 επάνω στη σύριγγα.

Ένεση σερμορελίνης: πώς γίνεται υποδόρια

Χορηγήστε τη δόση από σύριγγα ινσουλίνης U-100 υπό γωνία 90 μοιρών, σε ανασηκωμένη δερματική πτυχή εάν η βελόνα είναι μακρύτερη από 4 mm. Κρατήστε τη βελόνα για περίπου 10 δευτερόλεπτα και αλλάζετε σημείο κάθε φορά.

1. Αναρροφήστε τη δόση σας σε μονάδες σε σύριγγα ινσουλίνης U-100.
2. Χρησιμοποιήστε τη συντομότερη διαθέσιμη βελόνα σύριγγας. Για βελόνες μακρύτερες από 4 mm, ανασηκώστε μια δερματική πτυχή.
3. Κάντε την ένεση υπό γωνία 90 μοιρών ως προς την επιφάνεια της δερματικής πτυχής.
4. Αφήστε τη βελόνα στο δέρμα για τουλάχιστον 5 δευτερόλεπτα μετά την πίεση του εμβόλου (καλύτερα να μετρήσετε έως το 10), έπειτα αφαιρέστε τη με την ίδια γωνία και αφήστε την πτυχή.
5. Εναλλάσσετε τα σημεία: κοιλιά (τουλάχιστον 2 cm από τον ομφαλό), άνω τρίτο της μπροστινής και εξωτερικής πλευράς του μηρού, γλουτούς και πίσω πλευρά του βραχίονα εάν την ένεση κάνει άλλο άτομο. Κάθε ένεση πρέπει να απέχει τουλάχιστον 1 cm από την προηγούμενη. Αποφεύγετε ουλές, μώλωπες και λιποϋπερτροφία.
6. Χρησιμοποιείτε νέα σύριγγα και βελόνα για κάθε ένεση. Αν υπάρξει αιμορραγία, πιέστε το σημείο με γάζα. Μην το τρίβετε.
7. Απορρίπτετε αμέσως τις βελόνες και τις σύριγγες σε δοχείο ανθεκτικό στη διάτρηση και τηρείτε τους τοπικούς κανόνες (οδηγίες FDA για αιχμηρά αντικείμενα).

Αυτά τα βήματα ένεσης ακολουθούν τις συστάσεις FITTER 2016 και FIT UK 2019, που συντάχθηκαν για την ινσουλίνη και εφαρμόζονται εδώ σε υποδόρια πεπτίδια. Αναλυτικές οδηγίες υπάρχουν στον οδηγό ένεσης ρετατρουτίδης. Για εξοπλισμό, δείτε τα υλικά ένεσης και τα εξαρτήματα ένεσης.

Παρενέργειες της σερμορελίνης

Σε παιδιατρικές δοκιμές περίπου 1 στους 6 ασθενείς εμφάνισε αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης, το 6,5% ανέπτυξε υποθυρεοειδισμό και μεγάλο ποσοστό ανέπτυξε αντισώματα έναντι της GRF με ασαφή σημασία. Κεφαλαλγία, έξαψη και ζάλη εμφανίστηκαν καθεμία σε λιγότερο από 1%.

Η επισήμανση ζητούσε εξετάσεις θυρεοειδούς πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Μια ανασκόπηση του 1999 καταγράφει την παροδική έξαψη προσώπου και τον πόνο στο σημείο της ένεσης ως τα συχνότερα συμβάντα. Η έξαψη προσώπου εμφανίζεται κυρίως μετά την ενδοφλέβια διαγνωστική δόση. Λείπουν δεδομένα μακροχρόνιας ασφάλειας για ενήλικες στις δόσεις που χρησιμοποιούνται στην πράξη, ενώ μια ανασκόπηση αθλητιατρικής του 2026 επισημαίνει την απουσία αυστηρών δεδομένων ασφάλειας για μη εγκεκριμένα πεπτίδια.

Οι αλληλεπιδράσεις και οι παράγοντες που αμβλύνουν την απόκριση στις πληροφορίες συνταγογράφησης του GEREF 50 περιλαμβάνουν τη σωματοστατίνη, την ινσουλίνη, τα γλυκοκορτικοειδή, τους αναστολείς COX (ασπιρίνη, ινδομεθακίνη) και τα αντιχολινεργικά (ατροπίνη). Η παχυσαρκία, η υπεργλυκαιμία και τα αυξημένα ελεύθερα λιπαρά οξέα συνδέονται με μειωμένη απόκριση GH, ενώ ο μη θεραπευμένος υποθυρεοειδισμός μπορεί να επηρεάσει την απόκριση. Συζητήστε τυχόν υπάρχουσες παθήσεις και φάρμακα με επαγγελματία υγείας πριν από τη χρήση.

Σερμορελίνη σε σύγκριση με τεσαμορελίνη, ιπαμορελίνη και CJC-1295

Η σερμορελίνη και η τεσαμορελίνη δρουν και οι δύο μέσα σε λίγα λεπτά, ενώ το CJC-1295 με DAC έχει εκτιμώμενο χρόνο ημιζωής ημερών. Τα ανάλογα GHRH διαφέρουν κυρίως ως προς τη δομή, το καθεστώς έγκρισης και το μέγεθος των μελετών τους σε ανθρώπους.

Τεσαμορελίνη έναντι σερμορελίνης

Η τεσαμορελίνη είναι ανάλογο GHRH 44 αμινοξέων με εξενυλικό κατάλοιπο και ισχύουσα αμερικανική έγκριση (Egrifta), ενώ η σερμορελίνη είναι το τμήμα 29 αμινοξέων του οποίου οι εγκρίσεις έληξαν με ισχύ από τις 18 Ιουνίου 2009. Η τεκμηριωμένη διαφορά αφορά τη δομή, την έγκριση και τα δεδομένα, όχι μεγαλύτερη διάρκεια δράσης της τεσαμορελίνης.

Και οι δύο δρουν στην κλίμακα των λεπτών. Οι τεκμηριωμένοι χρόνοι ημιζωής είναι 26 λεπτά σε υγιείς ενήλικες και 38 λεπτά σε άτομα με HIV για το αρχικό EGRIFTA 2 mg μετά από 14 ημέρες, 8 λεπτά για το EGRIFTA SV και 11 λεπτά για το EGRIFTA WR μετά από εφάπαξ δόση, έναντι 11 έως 12 λεπτών για τη σερμορελίνη στην παλαιότερη αμερικανική επισήμανση. Η ιστορία των εγκρίσεων δείχνει σαφέστερη αντίθεση: το Egrifta εγκρίθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2010 για το υπερβολικό κοιλιακό λίπος σε άτομα με HIV και λιποδυστροφία και το EGRIFTA WR ακολούθησε στις 25 Μαρτίου 2025, ενώ οι εγκρίσεις του GEREF έληξαν το 2009. Διαφέρουν και τα δεδομένα: η τεσαμορελίνη διαθέτει τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο δοκιμές με καταληκτικά σημεία σπλαχνικού λίπους, ενώ η σερμορελίνη μία παιδιατρική δοκιμή ανάπτυξης και μικρές μελέτες ενηλίκων. Για ερευνητικό υλικό, δείτε το ερευνητικό προϊόν τεσαμορελίνης και, για λεπτομέρειες δοσολογίας, τον οδηγό δοσολογίας τεσαμορελίνης.

Σερμορελίνη έναντι ιπαμορελίνης

Η σερμορελίνη δρα στον υποδοχέα GHRH, ενώ η ιπαμορελίνη είναι πενταπεπτίδιο που δρα στον υποδοχέα γκρελίνης (GHS), έχει μελετηθεί σε ανθρώπους μόνο μετά από ενδοφλέβια χορήγηση και η δοκιμή φάσης 2 μετά από χειρουργική επέμβαση εντέρου δεν έδειξε σημαντικό όφελος.

Σε χοίρους, η ιπαμορελίνη δεν αύξησε την ACTH και την κορτιζόλη περισσότερο από ό,τι η GHRH, ακόμη και σε δόση πάνω από 200 φορές την ED50. Αντίστοιχα δεδομένα σε ανθρώπους λείπουν (Raun et al. 1998). Η μελέτη φάσης 2 σε ανθρώπους χρησιμοποίησε 0,03 mg/kg ενδοφλέβια δύο φορές ημερησίως μετά από εκτομή εντέρου και δεν πέτυχε κανένα σημαντικό καταληκτικό σημείο αποτελεσματικότητας (Beck et al. 2014). Δεν υπάρχουν ελεγχόμενα δεδομένα σε ανθρώπους για τον συνδυασμό σερμορελίνης και ιπαμορελίνης. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο FDA κατέταξε την οξική ιπαμορελίνη στην κατηγορία 2 για μονάδες παρασκευής 503B στις 29 Σεπτεμβρίου 2023, επικαλούμενος κινδύνους ασφάλειας.

Σερμορελίνη έναντι CJC-1295 (με και χωρίς DAC)

Το CJC-1295 είναι τροποποιημένο ανάλογο GHRH(1-29): η μορφή DAC έχει εκτιμώμενο χρόνο ημιζωής 5,8 έως 8,1 ημέρες και αύξησε την GH για 6 ημέρες ή περισσότερο μετά από μία ένεση, ενώ για τη μορφή χωρίς DAC δεν υπάρχουν δεδομένα σε ανθρώπους με αξιολόγηση από ομοτίμους.

Τα δεδομένα σε ανθρώπους για το CJC-1295 με DAC προέρχονται από τρεις μελέτες με 63 υγιείς εθελοντές. Μετά από εφάπαξ ένεση, η GH αυξήθηκε κατά 2 έως 10 φορές για 6 ημέρες ή περισσότερο και ο IGF-1 κατά 1,5 έως 3 φορές για 9 έως 11 ημέρες (Teichman et al. 2006). Η μορφή χωρίς DAC, που ονομάζεται επίσης Mod GRF 1-29, αξιολογείται με επίπεδο τεκμηρίωσης D σε ανασκόπηση του 2026. Ο FDA προειδοποιεί ότι τουλάχιστον πέντε διαφορετικές ουσίες CJC-1295 κυκλοφορούν με τουλάχιστον εννέα ονόματα. Τόσο το CJC-1295 όσο και η σερμορελίνη υπάγονται στο WADA S2.2.4.

Νομικό καθεστώς της σερμορελίνης και ντόπινγκ

Τον Σεπτέμβριο του 2026 δεν παραμένει σε ισχύ καμία αμερικανική έγκριση για τη σερμορελίνη και ο WADA την περιλαμβάνει στην κατηγορία S2.2.4 του Καταλόγου Απαγορευμένων Ουσιών 2027 (δημοσιεύτηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2026, τίθεται σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2027).

Στην ΕΕ, η μόνη τεκμηριωμένη άδεια κυκλοφορίας ήταν για το GEREF 50 στην Ιρλανδία, διαγνωστικό προϊόν που εγκρίθηκε το 1991 και αποσύρθηκε τον Ιούλιο του 2007.

Έχει η σερμορελίνη έγκριση FDA;

Όχι. Η σερμορελίνη δεν έχει σήμερα έγκριση FDA: το GEREF εγκρίθηκε το 1990 ως διαγνωστικό μέσο και το 1997 για παιδιατρική ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης. Και οι δύο εγκρίσεις έληξαν με ισχύ από τις 18 Ιουνίου 2009, όχι για λόγους ασφάλειας ή αποτελεσματικότητας.

Η EMD Serono σταμάτησε να πωλεί και τα δύο προϊόντα GEREF το 2008 και ζήτησε την απόσυρση των εγκρίσεων. Το 2013 ο FDA έκρινε ότι τα προϊόντα δεν αποσύρθηκαν για λόγους ασφάλειας ή αποτελεσματικότητας, γεγονός που διατηρεί τη δυνατότητα υποβολής αιτήσεων για γενόσημα. Το Drugs@FDA καταγράφει την NDA 020443 ως διακοπείσα.

Τα αμερικανικά φαρμακεία παρασκευής εξατομικευμένων σκευασμάτων μπορούν να χρησιμοποιούν χύδην ουσίες μόνο εφόσον πληρούν μονογραφία USP/NF, περιλαμβάνονται σε φάρμακο εγκεκριμένο από FDA ή εμφανίζονται στον κατάλογο χύδην ουσιών 503A. Ο κατάλογος κατηγοριών του FDA, με ενημέρωση στις 14 Μαΐου 2026, δεν κατατάσσει τη σερμορελίνη σε καμία κατηγορία. Μονάδες εξωτερικής παρασκευής ανέφεραν παρασκευασμένα ενέσιμα με σερμορελίνη και ιπαμορελίνη μεταξύ 2017 και 2020, ενώ η σερμορελίνη δεν περιλαμβανόταν στην ημερήσια διάταξη της συνεδρίασης της Pharmacy Compounding Advisory Committee στις 23 έως 24 Ιουλίου 2026.

Σερμορελίνη και ντόπινγκ (WADA 2027)

Ο WADA κατονομάζει ρητά τη σερμορελίνη στην κατηγορία S2.2.4 του Καταλόγου Απαγορευμένων Ουσιών 2027, επομένως απαγορεύεται στον αθλητισμό ανά πάσα στιγμή. Μια μέθοδος nano-LC-MS του 2026 την ανιχνεύει στα ούρα σε συγκεντρώσεις έως και 0,5 ng/ml.

Ο κατάλογος εγκρίθηκε από την Εκτελεστική Επιτροπή του WADA στις 10 Σεπτεμβρίου 2026 και δημοσιεύτηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2026. Οι ουσίες S2 απαγορεύονται εντός και εκτός αγώνων. Η διατύπωση της S2.2.4 είναι αμετάβλητη σε σχέση με τον κατάλογο του 2026. Η μέθοδος ανίχνευσης ταυτοποιεί επίσης τον κύριο μεταβολίτη (Uçaktürk και Nemutlu 2026). Στη Γερμανία, το παράρτημα του νόμου κατά του ντόπινγκ (AntiDopG) καταγράφει τη σερμορελίνη μεταξύ των εκλυτικών παραγόντων της αυξητικής ορμόνης.

Συχνές ερωτήσεις

Τι είναι η σερμορελίνη;

Η σερμορελίνη είναι το αμιδιωμένο τμήμα 29 αμινοξέων της ανθρώπινης εκλυτικής ορμόνης της αυξητικής ορμόνης (GHRH 1-29 amide) και αγωνιστής του υποδοχέα GHRH. Ωθεί την υπόφυση να απελευθερώσει αυξητική ορμόνη σε σύντομο παλμό. Η EMD Serono τη διέθετε ως GEREF, αρχικά ως διαγνωστικό μέσο το 1990 και από το 1997 για ιδιοπαθή ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης σε παιδιά.

Έχει η σερμορελίνη έγκριση FDA;

Όχι. Η σερμορελίνη δεν έχει σήμερα έγκριση FDA. Το GEREF εγκρίθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 1990 ως διαγνωστικό μέσο και στις 26 Σεπτεμβρίου 1997 για παιδιατρική ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης. Η EMD Serono διέκοψε τα προϊόντα το 2008, οι εγκρίσεις έληξαν με ισχύ από τις 18 Ιουνίου 2009 και ο FDA διαπίστωσε το 2013 ότι δεν αποσύρθηκαν για λόγους ασφάλειας ή αποτελεσματικότητας.

Πόση σερμορελίνη την ημέρα αναφέρεται συνήθως;

Η παιδιατρική επισήμανση προέβλεπε 30 mcg/kg πριν από τον ύπνο. Οι μελέτες ενηλίκων χρησιμοποίησαν 0,5 έως 2 mg ανά ένεση (0,5 ή 1 mg δύο φορές ημερησίως ή 2 mg κάθε βράδυ). Η αναφερόμενη χρήση είναι 200 έως 300 mcg το βράδυ, βάσει αναρτήσεων φόρουμ, ανασκόπησης του 2026 και υπολογιστή προμηθευτή. Ο πίνακας δοσολογίας παρουσιάζει οδούς χορήγησης και διάρκειες μελετών.

Ποιες είναι οι παρενέργειες της σερμορελίνης;

Σε παιδιατρικές δοκιμές, περίπου 1 στους 6 ασθενείς είχε αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης, το 6,5% εμφάνισε υποθυρεοειδισμό και μεγάλο ποσοστό ανέπτυξε αντισώματα έναντι της GRF με ασαφή σημασία. Κεφαλαλγία, έξαψη, ζάλη και κνίδωση εμφανίστηκαν καθεμία σε λιγότερο από 1%. Λείπουν δεδομένα μακροχρόνιας ασφάλειας για ενήλικες στις δόσεις που χρησιμοποιούνται στην πράξη.

Τι δείχνουν τα αποτελέσματα πριν και μετά τη σερμορελίνη;

Τα τεκμηριωμένα αποτελέσματα πριν και μετά είναι καταληκτικά σημεία μελετών. Στα παιδιά, η μέση ταχύτητα ανάπτυξης αυξήθηκε από 4,1 σε 8,0 cm/έτος στους 6 μήνες και σε 7,2 cm/έτος στους 12 μήνες. Σε άνδρες μεγαλύτερης ηλικίας, 6 εβδομάδες με 2 mg κάθε βράδυ αύξησαν τη νυχτερινή GH χωρίς να αλλάξουν τον IGF-1 ή τη σύσταση σώματος. Χρονοδιαγράμματα και φωτογραφίες φόρουμ δεν είναι δεδομένα μελετών.

Βοηθά η σερμορελίνη στην απώλεια βάρους ή λίπους;

Καμία μελέτη δεν έχει εξετάσει τη σερμορελίνη για απώλεια βάρους ή λίπους. Στη μοναδική δοκιμή GHRH(1-29) που μέτρησε τη σύσταση σώματος (Vittone 1997, χωρίς ομάδα εικονικού φαρμάκου) αυτή δεν άλλαξε, ενώ μελέτη του αναλόγου [Nle27] βρήκε μεγαλύτερη άλιπη μάζα μόνο στους άνδρες (Khorram 1997).

Τεσαμορελίνη έναντι σερμορελίνης: ποια είναι η διαφορά;

Η τεσαμορελίνη είναι ανάλογο GHRH 44 αμινοξέων με εξενυλικό κατάλοιπο, εγκεκριμένο στις Ηνωμένες Πολιτείες ως Egrifta (2010) και EGRIFTA WR (2025). Η σερμορελίνη είναι το τμήμα 29 αμινοξέων του οποίου οι εγκρίσεις έληξαν το 2009. Και οι δύο δρουν μέσα σε λίγα λεπτά: οι τεκμηριωμένοι χρόνοι ημιζωής είναι 26 λεπτά σε υγιείς ενήλικες και 38 λεπτά σε άτομα με HIV για το αρχικό EGRIFTA, 8 λεπτά για το EGRIFTA SV και 11 λεπτά για το EGRIFTA WR.

Σερμορελίνη έναντι ιπαμορελίνης: ποια είναι η διαφορά;

Η σερμορελίνη είναι αγωνιστής του υποδοχέα GHRH που απελευθερώνει GH από την υπόφυση. Η ιπαμορελίνη είναι πενταπεπτίδιο που δρα στον υποδοχέα γκρελίνης (GHS) και έχει μελετηθεί σε ανθρώπους μόνο μετά από ενδοφλέβια χορήγηση. Η δοκιμή φάσης 2 μετά από χειρουργική επέμβαση εντέρου δεν έδειξε σημαντικό όφελος. Σε χοίρους, η ιπαμορελίνη δεν αύξησε την ACTH και την κορτιζόλη περισσότερο από την GHRH. Αντίστοιχα δεδομένα σε ανθρώπους λείπουν.

Μπορεί να ληφθεί η σερμορελίνη από το στόμα;

Η σερμορελίνη εγκρίθηκε μόνο ως ένεση και οι μελέτες σε ανθρώπους που παρατίθενται σε αυτόν τον οδηγό χρησιμοποίησαν υποδόρια ή ενδοφλέβια χορήγηση. Ακόμη και μετά από υποδόρια ένεση, μόνο περίπου 6% φτάνει στην κυκλοφορία του αίματος, ενώ ένζυμα όπως η DPP-IV διασπούν το πεπτίδιο μέσα σε λίγα λεπτά.

Πώς ανασυστήνεται η σερμορελίνη και πώς διαβάζονται οι μονάδες U-100;

Διαλύστε 5 mg σε 2 ml βακτηριοστατικού νερού για να προκύψει συγκέντρωση 2,5 mg/ml. Τότε 200 mcg ισοδυναμούν με 0,08 ml ή 8 μονάδες σε σύριγγα U-100 (1 μονάδα = 0,01 ml). Περιστρέψτε απαλά, μην ανακινείτε και ελέγξτε ότι το διάλυμα είναι διαυγές. Η αναρρόφηση μονάδων U-100 σε σύριγγα U-40 δίνει ποσότητα 2,5 φορές μεγαλύτερη από την επιδιωκόμενη.

Είναι αξιόπιστες οι κριτικές για τη σερμορελίνη και οι αναφορές στο Reddit;

Οι προσωπικές αναφορές είναι ανεκδοτολογικές και δεν μπορούν να αντικαταστήσουν ελεγχόμενα δεδομένα. Οι ποσότητες από την πράξη σε αυτόν τον οδηγό προέρχονται από ανάρτηση πρωτοκόλλου και νήμα ανασύστασης στο Peptide Critic, ανασκόπηση του 2026 που συνοψίζει διαδικτυακές δοσολογίες και υπολογιστή προμηθευτή. Παρατίθενται στον πίνακα αναφερόμενης χρήσης. Καμία από αυτές τις ποσότητες δεν προέρχεται από ελεγχόμενη δοκιμή.

Απαγορεύεται η σερμορελίνη στον αθλητισμό;

Ναι. Ο Κατάλογος Απαγορευμένων Ουσιών WADA 2027 (δημοσιεύτηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2026, τίθεται σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2027) κατονομάζει τη σερμορελίνη στην κατηγορία S2.2.4 και οι ουσίες S2 απαγορεύονται ανά πάσα στιγμή. Μια μέθοδος nano-LC-MS ανιχνεύει τη σερμορελίνη και τον κύριο μεταβολίτη της στα ούρα έως και στα 0,5 ng/ml.

Πηγές

1. RxList: Οξική σερμορελίνη: παρενέργειες, χρήσεις, δοσολογία (αναπαραγωγή αμερικανικής επισήμανσης, αναθεώρηση FDA 2001).
2. PubChem: Σερμορελίνη (CID 16132413).
3. Prakash A, Goa KL: Σερμορελίνη: ανασκόπηση της χρήσης της στη διάγνωση και θεραπεία παιδιών με ιδιοπαθή ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης. BioDrugs 1999;12(2):139-57.
4. EMBL-EBI ChEMBL: Οξική σερμορελίνη, μηχανισμός δράσης (CHEMBL1201490).
5. Serono Limited / HPRA: GEREF 50, Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος (PA 285/6/1), 2004.
6. Khorram O, Laughlin GA, Yen SS: Ενδοκρινικές και μεταβολικές επιδράσεις της μακροχρόνιας χορήγησης [Nle27] εκλυτικής ορμόνης της αυξητικής ορμόνης-(1-29)-NH2 σε άνδρες και γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας. J Clin Endocrinol Metab 1997;82(5):1472-9.
7. Frohman LA et al.: Ταχεία ενζυμική διάσπαση της εκλυτικής ορμόνης της αυξητικής ορμόνης από το πλάσμα in vitro και in vivo σε βιολογικά ανενεργό προϊόν. J Clin Invest 1986;78(4):906-13.
8. FDA, HHS: Διαπίστωση ότι τα ενέσιμα GEREF (οξική σερμορελίνη) ... δεν αποσύρθηκαν από την αγορά για λόγους ασφάλειας ή αποτελεσματικότητας (φάκελος FDA-2012-P-1071). Federal Register 2013.
9. FDA CDER: Drugs@FDA, NDA 020443 (GEREF, διακοπείσα κυκλοφορία).
10. WorldHealth.net: Geref (οξική σερμορελίνη για ένεση), αναπαραγωγή αμερικανικών πληροφοριών συνταγογράφησης, 2005.
11. Dominikowski A et al.: Το αναδυόμενο πεδίο των πεπτιδίων ενίσχυσης απόδοσης που τροποποιούν τον άξονα GH-IGF1. Front Endocrinol 2026;17:1822475.
12. Thorner M et al.; Geref International Study Group: Η υποδόρια θεραπεία με εκλυτική ορμόνη της αυξητικής ορμόνης μία φορά ημερησίως επιταχύνει την ανάπτυξη παιδιών με ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης κατά το πρώτο έτος θεραπείας. J Clin Endocrinol Metab 1996;81(3):1189-96.
13. Corpas E et al.: Η χορήγηση εκλυτικής ορμόνης της αυξητικής ορμόνης (GH)-(1-29) δύο φορές ημερησίως αναστρέφει τα μειωμένα επίπεδα GH και αυξητικού παράγοντα τύπου ινσουλίνης I σε ηλικιωμένους άνδρες. J Clin Endocrinol Metab 1992;75(2):530-5.
14. Vittone J et al.: Επιδράσεις εφάπαξ βραδινών ενέσεων εκλυτικής ορμόνης της αυξητικής ορμόνης (GHRH 1-29) σε υγιείς ηλικιωμένους άνδρες. Metabolism 1997;46(1):89-96.
15. Khorram O, Yeung M, Vu L, Yen SS: Επιδράσεις της χορήγησης [norleucine27] εκλυτικής ορμόνης της αυξητικής ορμόνης (GHRH) (1-29)-NH2 στο ανοσοποιητικό σύστημα ηλικιωμένων ανδρών και γυναικών. J Clin Endocrinol Metab 1997;82(11):3590-6.
16. Mendias CL, Awan TM: Ασφάλεια και αποτελεσματικότητα εγκεκριμένων και μη εγκεκριμένων πεπτιδικών θεραπειών για μυοσκελετικές κακώσεις και αθλητική απόδοση. Sports Med 2026;56(8):1921-1935.
17. FDA: Χύδην φαρμακευτικές ουσίες για παρασκευή σκευασμάτων βάσει της ενότητας 503A του νόμου FD&C (περιεχόμενο ενημερωμένο στις 14 Μαΐου 2026).
18. FDA: Χύδην φαρμακευτικές ουσίες που προτάθηκαν για χρήση σε παρασκευή σκευασμάτων βάσει της ενότητας 503A (κατηγορίες 1-3), ενημέρωση 14 Μαΐου 2026.
19. FDA: Κίνδυνοι ασφάλειας που σχετίζονται με ορισμένες χύδην φαρμακευτικές ουσίες προτεινόμενες για παρασκευή σκευασμάτων (περιεχόμενο ενημερωμένο στις 22 Απριλίου 2026).
20. FDA, HHS: Συμβουλευτική Επιτροπή Παρασκευής Φαρμακευτικών Σκευασμάτων: ανακοίνωση συνεδρίασης (φάκελος FDA-2025-N-6895). Federal Register 2026.
21. Peptide Critic Community: Ερευνητικό πρωτόκολλο δοσολογίας σερμορελίνης (νήμα 341), 2025.
22. Peptide Critic Community: Νέος στα πεπτίδια (νήμα 2260), 2026.
23. BergdorfBio: σελίδα προϊόντος σερμορελίνης και υπολογιστής πεπτιδίων (πρόσβαση Σεπτέμβριο 2026).
24. Theratechnologies / FDA: EGRIFTA (τεσαμορελίνη για ένεση), πληροφορίες συνταγογράφησης, 2010.
25. FDA CDER: Φάκελος έγκρισης, NDA 22-505, Egrifta, 2010.
26. Theratechnologies: Έγκριση FDA για το EGRIFTA WR (τεσαμορελίνη F8), 25 Μαρτίου 2025.
27. Jetté L et al.: Βιοσυζεύγματα ανθρώπινου εκλυτικού παράγοντα της αυξητικής ορμόνης (hGRF)1-29 με αλβουμίνη ενεργοποιούν τον υποδοχέα GRF στην πρόσθια υπόφυση αρουραίων: ταυτοποίηση του CJC-1295. Endocrinology 2005;146(7):3052-8.
28. Teichman SL et al.: Παρατεταμένη διέγερση της έκκρισης αυξητικής ορμόνης (GH) και αυξητικού παράγοντα τύπου ινσουλίνης I από το CJC-1295. J Clin Endocrinol Metab 2006;91(3):799-805.
29. Raun K et al.: Ιπαμορελίνη, ο πρώτος εκκριταγωγός αυξητικής ορμόνης με εκλεκτική δράση. Eur J Endocrinol 1998;139(5):552-61.
30. Beck DE et al.; Ipamorelin 201 Study Group: Προοπτική, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη μελέτη απόδειξης της αρχής λειτουργίας του μιμητικού της γκρελίνης ιπαμορελίνη για την αντιμετώπιση μετεγχειρητικού ειλεού σε ασθενείς με εκτομή εντέρου. Int J Colorectal Dis 2014;29(12):1527-34.
31. World Anti-Doping Agency: Ο WADA δημοσιεύει τον Κατάλογο Απαγορευμένων Ουσιών 2027 (δελτίο Τύπου, 21 Σεπτεμβρίου 2026).
32. World Anti-Doping Agency: Κατάλογος Απαγορευμένων Ουσιών 2027.
33. Uçaktürk E, Nemutlu E: Ανάλυση της εκλυτικής ορμόνης της αυξητικής ορμόνης και των αναλόγων της στα ούρα με υγρή χρωματογραφία νανοκλίμακας συζευγμένη με φασματομετρία μάζας τετραπόλου/orbitrap. J Pharm Biomed Anal 2026;268:117207.
34. Health Products Regulatory Authority (HPRA): Αποσυρμένα φάρμακα, GEREF 50 (αποσύρθηκε τον Ιούλιο του 2007).
35. Frohman LA et al. J Clin Invest 1989;83(5):1533-40 (PMID 2565342).
36. Soule S, King JA, Millar RP. J Clin Endocrinol Metab 1994;79(4):1208-11 (PMID 7962295).
37. Hospira / Pfizer: Βακτηριοστατικό νερό για ενέσιμα, USP (DailyMed).
38. Centers for Disease Control and Prevention: Πρόληψη μη ασφαλών πρακτικών ένεσης, 2024.
39. Barrera F, Murvelashvili N: Ανεπαρκώς ελεγχόμενος διαβήτης τύπου 3c λόγω χρήσης κτηνιατρικών συρίγγων ινσουλίνης. Case Reports in Endocrinology 2019.
40. Frid AH et al.: Νέες συστάσεις χορήγησης ινσουλίνης (FITTER 2016). Mayo Clin Proc 2016.
41. Forum for Injection Technique (FIT) UK: Συστάσεις του Ηνωμένου Βασιλείου για την τεχνική ένεσης και έγχυσης, 5η έκδοση, 2019.
42. US Food and Drug Administration: Ο καλύτερος τρόπος απόρριψης χρησιμοποιημένων βελονών και άλλων αιχμηρών αντικειμένων, 2023.
43. Γερμανικός νόμος κατά του ντόπινγκ (AntiDopG), παράρτημα της ενότητας 2(3): κατάλογος ουσιών ντόπινγκ.